یادش بخیر

امروز دوم خرداد است.

دلم برای خاتمی تنگ شده است.

دلم برای ادب ، شخصیت ، متانت ، بردباری ، فرهنگ و صداقت تنگ شده است.

یادش بخیر ! با همه سختی ها و مشکلات ، روزگار  شیرینی بود . یادش بخیر روزهایی را که هر وقت رئیس جمهورمان در گوشه ای از این دنیا سخنرانی می کرد به او و خود افتخار می کردیم ....

امروز 18 تیر نیست

نامه یک (***) به خنا ؛

امروز 18 تیر نیست. در سایتهای خبری ، صدا و سیما و اکثر نشریات کشور دنبال مطلبی درباره این روز نگردید.

شما مجبورید فکر کنید که در 18 تیر 78 هیچ اتفاقی نیفتاده ، هیچ مامور خودسری دانشجو را کتک نزده ، هیچ لباس شخصی ای دانشجو را ازطبقه سوم خوابگاه به پائین پرت نکرده .....

اصلاً ما در تقویم رسمی مان 18 تیر نداشتیم و نداریم . همیشه بعد از 17 تیر روز 19 تیر بوده است . 18 تیر خرافاتی است که یک مشت اجنبی از خودشان در آورده اند.

دیگه بیش از این وقت ما را نگیرید و بروید پی کارتان.

ما کارهای مهمتری داریم که باید انجام دهیم ....

به ... چقدر به ما خوش میگذرد.

فعلاً همه چیز بر وفق مراد ماست.......

باز هم کشتار ....

با گذشت بیش از چهل سال اختلاف دیرینه بر سر مرزهای جغرافیایی ،  متاسفانه هنوز هم شاهد نا آرامی ، قتل و نا امنی در   نوار شمالی غزه  هستیم .

به دور از هرگونه جهت گیری سیاسی ، گروهی و مذهبی و تنها با تاملی مشفقانه میبینیم که بهای به سر انجام رساندن این اختلافات جان کودکان آواره و زنان بی پناه فلسطینی است که قبل از اعتقاد به هر دین و مسلکی ، انسان زاده شده اند و حق برخورداری از حقوق برابر و امنیت را دارند.

 ماده (3 ) اعلامیه جهانی حقوق بشر : هر کس حق دارد از زندگی ، آزادی و امنیت شخصی برخوردار باشد.

نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد

نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

ولی بسیار مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازد

گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش

و او یکریز و پی در پی دم خویش را بر گلویم سخت بفشارد

و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد

بدین سان بشکند در من سکوت مرگبارم را ...

دوم خرداد بدون خاتمی

دو روز پیش نهمین سالگرد حماسه دوم خرداد بود. قصد داشتم در این زمینه مطلبی بنویسم ولی هرچه فکر کردم دیدم بهترین مطلب همان نامه ای است که محمد خاتمی عزیز اردیبهشت 83 تحت عنوان « نامه ای برای فردا » و خطاب به مردم و بخصوص جوانان نوشت. به همین دلیل این مطلب را در وبلاگ قرار دادم هر چند این نامه طولانی می باشد اما ارزش بارها خواندن را دارد:

به نام خدا

شاید نسل جوان ما با کمتر کسی چون رئیس جمهور خود درددل و رابطه انتقادی داشته است. یکی از بزرگترین سرمایه های دوران مسؤولیتم، نامه ها، جزوه ها، نقاشیها، سروده ها، پیام ها، ستایش ها و نقدهایی است که از سوی نوجوانان و جوانان برومند این مرز و بوم برای من آمده است و جابجا. تا آنجا که میسر بوده است، کوتاه یا مفصل، به آنها پاسخ داده ام. اگر قادر به رسم یک منحنی درمورد گرایشها، انگاره‌ها و انگیزه های جوانان باشم، می توانم نشان دهم که سیر منحنی امید ابتدا سریعاً صعودی بوده و اندک اندک به نزول میل کرده است. امری که بررسی جامعه شناختی و روانشناختی آن به عهده صاحب نظران پژوهشگر است. به نظر من بخشی از این مسأله طبیعی و بخش عمده آن ناشی از عواملی است که می توانست نباشد و متأسفانه بود. من به یاری خداوند روزی خواهم کوشید تا همه نامه ها و اثرها را منتشر کنم که در واقع نماد یکی از حساس ترین لحظه های تاریخی این مرز و بوم است، ولی اینک و در فضای کنونی لازم دانستم خطاب به همه فرزندان عزیزم که مهر و خشمشان هر دو برای من قیمتی است، نامه ای بنویسم و عنوان آن را « نامه ای برای فردا » بگذارم و اینک که به پایان دوران مسؤولیت رسمی خود نزدیک می شوم، باب این مراوده و تبادل نظر را باز کنم. این نامه نه دربرگیرنده همه گفتنی های من است و نه درصدد پاسخ گفتن به همه پرسشها و نقدها. فتح بابی برای گفت و گو و بازاندیشی است، چراکه همواره دل کوچکم به یاد روح بزرگ جوانان این سرزمین و همه جوانان تپیده است.

سیّدمحمّد خاتمی

اردیبهشت 1383

×××

نامه ای برای فردا اردیبهشت 1383کویر، در نگاه اول، تجلی خشونت، خشکی، بی آبی و پژمردگی است. پهنه گسترده ای که ریگزارهای بی‌حدّ و مرز آن، زندگی را در کام خود فرو می برد. از آسمان کویر، باران آفتاب می بارد و از متن آن طوفانهای سهمگین شن بر می خیزد. اما کویر را من مظهر زندگی، تلاش، صبوری و سازندگی می دانم؛ که نومیدی در دل دریایی مردان و زنانش غرق و هضم می شود و از ناممکن ها امکان شگفت انگیز زندگی پویا برمی خیزد. مبارزه آرام با طبیعت سخت و خشن و ناآرام، مردان و زنان کویری را چنان پرورده، که لحظه‌ای از زندگیشان تهی از آفرینندگی و امیدآفرینی نیست. روز کویر سوزان است؛ از آتش آفتاب در تابستان و سرمای استخوان سوز در زمستان. روز بی سایه و آتش زای کویر امّا،

نکند دیگر زمان به جلو نرود ! و در همینجا بمانیم !

مقدمه: امیدوارم دوستانی که این مطلب را می خوانند این وبلاگ را به سیاسی بودن متهم نکنند، هر دانشجویی به عنوان یک فرد از اعضای جامعه حق اظهار نظر در مورد مسائل کشورش را دارد و حضور و آگاهی دانشجویان در طول تاریخ ثمرات بسیار خوبی برای کشور داشته است. بر همین اساس گاهی اوقات در این وبلاگ مسائلی مطرح می شود که بی ارتباط با سیاست نیست.

حتماً خبردار شده اید که امسال در ابتدای فصل بهار بر خلاف سالهای گذشته تغییری در ساعت رسمی کشور ایجاد نشد، سخنگوی دولت در توجیه این عمل عنوان کرده بود که در سالهای گذشته تحقیقی در مورد اثرات این طرح انجام نشده است و بر این اساس امسال ساعتها تغییر نمی کند ! به فاصله چند روز بعد مهندس شیرانی معاون پژوهشی پژوهشگاه نیرو در مصاحبه ای با خبرگزاری ایسنا ضمن بر شمردن اثرات این طرح اعلام کرد که تغييرنكردن ساعت رسمي كشور ضرر 300 ميليارد توماني به همراه دارد! که متن کامل این مصاحبه را در ادامه مطالعه خواهید کرد.

بعد از خواندن این مطالب و بررسی اتفاقات، دو نکته خیلی ذهنم را به خود مشغول کرده :

اول آنکه؛ وقتی در مسئله ای به این سادگی و روشنی چنین تصمیمات غلطی گرفته می شود و خسارت میلیاردی به کشور وارد می شود ، نکند در مسائل کلان و بزرگ کشور تصمیماتی از این نوع اتخاذ شود و خسارات بسیار بسیار بزرگ و بعضاً غیر قابل جبران به کشور وارد شود.

و دوم آنکه؛ من وشما درس می خوانیم که چه بشود ؟؟! وقتی در تصمیم گیریها نکات اثبات شده پژوهشی و تحقیقاتی  لحاظ  نمی شود ، درس خواندن ما چه فایده دارد.

در کشوری به ثروتمندی ایران با این همه منابع عظیم مادی و انسانی برخورداری از شغل مناسب ، مسکن مناسب ، رفاه نسبی و ... درکنار آزادیهای فردی و اجتماعی حق مسلم همه ما و بخصوص جوانان امروز و زنان و مردان فردای ایران بزرگ است. امیدوارم مسئولان عزیز به این نکته توجه داشته باشند. انشا ا...

معاون پژوهشي پژوهشگاه نيرو:

تغييرنكردن ساعت رسمي كشور ضرر 300 ميليارد توماني به همراه دارد

مهندس عليرضا شيراني ـ معاون پژوهشي پژوهشگاه نيرو ـ در گفت‌وگو با خبرنگار انرژي ايسنا، در مورد انجام پروژه‌هاي تحقيقاتي درباره تاثير تغيير ساعت رسمي كشور بر ميزان مصرف انرژي، افزود: يكي از اين پروژه‌ها اثر تغيير ساعت در مصرف انرژي الكتريكي بود كه با انجام پروژه تحقيقاتي در آن زمان كاهش دو هزار و 540 مگاوات انرژي را در طول شش ماه به همراه داشت.

وي ادامه داد: در آن زمان (13 ارديبهشت 1370) با در نظر گرفتن قيمت برق با احتساب سوخت (40 تومان) و بدون احتساب سوخت (20 تومان) نزديك به 50 ميليارد تومان صرفه‌جويي ايجاد شد.

شيراني با اشاره به ارسال گزارش اين تحقيق به هيات دولت گفت: از آن زمان به بعد قرار بر تغيير ساعت رسمي كشور گذاشته شد كه با ادامه مطالعات نيز حدود 100 مگاوات كاهش مصرف در زمان پيك (اوج مصرف) حاصل شد.

معاون پژوهشي پژوهشگاه نيرو با بيان اين كه در سال 68 ميزان پيك (اوج بار) 12 هزار مگاوات بوده است، خاطرنشان كرد: در حال حاضر مصرف برق در ساعات اوج (پيك) در حدود 35 هزار مگاوات است كه اگر تغيير ساعت رسمي كشور امسال نيز اجرا مي‌شد موفق به كاهش 9 گيگا وات ساعت مصرف انرژي و نزديك 300 مگاوات در دوره پيك مي‌شديم.

وي اظهار كرد: در چنين شرايطي حدود 150 ميليارد تومان با قيمت 20 تومان و 300 ميليارد تومان با قيمت 40 تومان هزينه‌هاي وزارت نيرو كاهش مي‌يافت.

به گفته او تغيير نكردن ساعت رسمي كشور در سال 1385 در حدود 300 ميليارد تومان ضرر در پي خواهد داشت ضمن اين كه حدود 300 مگاوات نيز پيك مصرف را بالا خواهد برد.

شيراني تاكيد كرد: تمام اين موارد به صورت گزارش و مقاله منتشر شده است و به نظر مي‌رسد هيات دولت بدون توجه به نظر كارشناسان وزارت نيرو در مورد تغيير نيافتن ساعت رسمي كشور تصميم گيري كرده است.

وي يادآور شد: حتي قبل از انقلاب براي تغيير ساعت نگراني‌هاي فراواني در زمينه انجام فرايض ديني وجود داشت كه با نظر و استدلال فني اين موارد رفع شده بود.

شيراني تاكيد كرد: در تمام دنيا از جمله در كشورهايي مانند فلسطين،كوبا، چين، آمريكا، تركيه و بسياري ديگر تغيير ساعت رسمي انجام مي‌شود و هدف آن استفاده بيشتر از روشنايي روز آن هم به مدت يك ساعت خواهد بود.

معاون پژوهشي پژوهشگاه نيرو تصريح كرد: در سال اول كه تغيير ساعت رسمي انجام شد اين تغيير از اول ارديبهشت‌ماه اعمال شد و در حال حاضر نيز اختلاف ساعت بين شب و روز زياد نشده و دولت مي‌تواند با در نظر گرفتن اين موضوع از ابتداي ارديبهشت ماه تغيير ساعت رسمي كشور را با توجه به توجيه اقتصادي آن مجددا اعمال كند.

چشمها را باید شست

دیروز 22 بهمن بود و طبق روال هر ساله بمناسبت اینروز در سراسر کشور راهپیمایی بود. راهپیمایی امسال بخاطر شرایط سیاسی و مسئله انرژی هسته ای از حساسیت ویژه ای برخوردار بود .

در بین سایتهای خبری و خبرگزاریها عکسهای جوانان شرکت کننده در مراسم بسیار جلب توجه می کند ، مشابه عکسی که در بالای متن قرار داده ام خیلی به چشم می خورد و مطمئناً امروز صبح  نظیر این عکسها در نشریات راست و چپ چاپ خواهد شد .

نمیدونم چه صیغه ایه که گاهی وقتها جوونا ( با هر تیپ و قیافه ای ، اعم از مفکل وآنمفکل ، لی پوش و بیلی  پوش و...) « گل و بلبل و سنبل» میشن و گاهی وقتها همون جوونا« فاسد و خرابکار و برانداز»!؟

هر وقت میریم تو جشنواره ها و مسابقات مدال و جایزه میاریم « فرزندان ایران» هستیم ولی وقتی کوچکترین اعتراضی به مسئله ای بکنیم « اغتشاشگر و دست نشانده» میشیم !

همین جوون با همین تیپ اگه در راهپیمایی باشه عکسش میره صفحه اول روزنامه ها ولی با همون تیپ نمیذارن بیاد تو دانشگاه !

الا ای اصحاب میز؛ باور کنید ما همون آدما هستیم ، گاهی وقتها اونطور که شما دلتون میخاد هستیم و گاهی وقتها اونطور که خودمون دلمون میخاد. این نمیشه که هر وقت مطابق میلتون رفتار می کنیم ، برین با ما پز بدین و کلاس بذارین و هر وقت به میل خومون هستیم تو سرمون بزنین و حالمونو بگیریم ...

چشمها را باید شست         جور دیگر باید دید

توضیح کلمات:

-          مفکل : کسی که فکل دارد.

-          آنمفکل: کسی که فکل ندارد.

-          بیلی پوش: کسی که لباسی غیر از لی می پوشد.

-          اصحاب میز: کسانی که پشت میز می نشینند و دنیا را از پشت میز می بینند.

« انسان همان است که خود باور می کند »

آنتوان چخوف

سلام امام حسين

سلام بر تو وهمه پیروانت. سلام برهمه کسانی که ادامه دهنده واقعی راه و هدف تو بوده و هستند. امام حسین واقعاً چه قشنگ گفته ای که اگر دین ندارید ، لااقل آزاده باشید. واقعاً آزاد بودن و آزاد اندیشیدن و آزاد زیستن در این روزگار گوهری کمیاب شده است.

امام حسین این چند روزه که از خیابونهای شهر رد میشم ، تیکه تیکه  شهر تابلوهای بزرگ زدن ، داربست زدن ، پوش زدن وکلی برنامه های دیگه. تو این چند ساله این مراسم ها بیشتر و بیشتر شده . انواع و اقسام گروههای مختلف با تابلوهای  گرون قیمت و رنگارنگ خودشون چهره شهر رو عوض کردن.

راستی امام حسین؛ من که نمی دونم ولی تو خوب میدونی که آیا ما تو این چند ساله «حسینی تر» شدیم یا نه؟ اگه قرار باشه به نسبت ظواهر و خرجهایی که انجام میشه «حسینی» شده باشیم ، که به قول معروف باید خیلی کار درست شده باشیم و خیلی از مسائل و مشکلاتمون در زمینه های اجتماعی و اخلاقی حل شده باشه . ولی امام حسین تو بهتر از هر کسی میدونی که هر ساله وضعیت اخلاقی ما داره بدتر میشه. متاسفانه فحشا ، اعتیاد ، فساد اداری ، ربا خواری، ریا کاری ، دروغگویی و... هر سال از سال قبل بیشتر شده.

امام حسین تو این چند ساله تعداد قمه زنها هم خیلی بیشتر شده ، قبلاً فقط در یکی دو شهرستان قمه می زدن ولی الان تو خیلی از محله های شهر قمه میزنن... تو خیلی از دسته ها و مراسم هم حرفها و روایات تحریف شده زیادی از این ایام تعریف می کنند،البته من که در این زمینه سوادی ندارم ولی دیدم و شنیدم که خیلی ازعلمای دینی نسبت به این مسائل هشدار دادن. امام حسین در بعضی از گروهها که اسم خودشونو گذاشتن «دیوانگان حسین» با افتخار به خودشون چاقو میزنن حتی در بعضی از نوحه ها میگن که ما سگ امام حسین هستیم ..... و

اماما تو این چند ساله مراسم یا برنامه ای رو ندیدم که بشینن دور هم و راجع به تو و اندیشه ات ، فکر کنن. بگن حسین کی بود ، هدفش چی بود و برای چی شهید شد؟؟؟ اصل مطلب رو ول کردیم و چسبیدیم به ظواهر.

امام حسین بد جوری درگیر ظواهر شدیم. تبلیغات گرون قیمت می کنیم تا اسم گروهمون رو زیرش بنویسیم ، شام و ناهار میدیم  تا مردم بگن فلانی چه غذایی داده ، کلی پول میدیم تا مداحی رو که شعراش شبیه فلان خوانندس بیاریم و... .

امان از ظاهرسازان ریاکار. امام حسین ما رو از شر ظاهر سازی و ریاکاری نجات بده. این آفت باعث میشه که روز بروز ظاهرمون «حسینی» بشه و باطنمون « یزیدی». امام حسین یک خواهش دیگه هم داشتم و اون اینکه به ما جوونها «شعور» بده نه «شور». زیادن آدمهایی که شور دارن ولی شعور نه... ! اصلاً مگه میشه دیوونه بود و فکر کرد؟ مگه دیوونه شعور داره؟ مگه غیر از اینه که اونایی که تو رو شهید کردن بخاطر بی شعوریشون بود و نسبت به دین و اسلام واقعی شناخت نداشتن. اصلاً اونا هم اسماً مسلمون بودن و حتي ادعاشون این بود که دارن برای اسلام این کار رو میکنن. با شعور میشه فکر کرد، اندیشه کرد و درنهایت بقول خودت حتی دین نداشت ولی آزاده بود.

باز بوی باورم خاکستریست
صفحه های دفترم خاکستریست
پیش از اینها حال دیگر داشتم
هر چه می گفتند باور داشتم
پیرها زهر هلاهل خورده اند
عشق ورزان مهر باطل خورده اند
باز هم بحث عقیل و مرتضی ست
آهن تفدیده مولا کجاست
نه فقط حرفی از آهن مانده است
شمع بیت المال روشن مانده است
دست ها را باز در شبهای سرد
ها کنید ای کودکان دوره گرد
مژدگانی ای خیابان خوابها
می رسد ته مانده بشقابها
در صفوف ایستاده بر نماز
ابن ملجم ها فراوانند باز
سر به لاک خویش بردید ای دریغ
نان به نرخ روز خوردید ای دریغ
گیر خواهد کرد روزی روزیت
در گلوی مال مردم خوارها
من به در گفتم و لیکن بشنوند
نکته ها را مو به مو دیوارها
با خودم گفتم تو عاشق نیستی
آگه از سر شقایق نیستی
غرق در دریا شدن کار تو نیست
شیعه مولا شدن کار تو نیست